اشک های یخی به قلم نسترن قلی زاده
پارت چهل و نهم :
سکوت سنگین جنگل مانند پتو، همهجا را فرا گرفته بود. نفسهایمان در هوا به صورت تودههای سفید و غلیظ بالا میرفتند و در سرمای شب محو میشدند. بادی سرد و تیز، از لابهلای شاخههای برهنهی درختان عبور میکرد و زوزه میکشید.
سامیار نگاهش را از خنجر برنداشت. سامیار همچنان نگاهم میکرد، اما در چشمانش چیزی بود که نمیتوانستم بخوانم. ترس؟ خشم؟ یا چیزی پنهانتر؟
قطرهای عرق روÛ

لطفا صبر کنید...

نیلوفر آبی
0خیلی عالی بود ممنون سال نو مبارک امیدوارم سال خوبی داشته باشید